De heenreis

Vanmorgen moesten we al vroeg uit de veren want vandaag vertrekken we naar Florida. De taxi was precies op tijd en om 6 uur reden we naar Schiphol. Onderweg was het niet druk dus we waren er zo. Ik had gisteren thuis al in kunnen checken dus we hoefden alleen maar de koffers af te geven. Vorig jaar was dit wel anders want toen was de vlucht overboekt. Toen moesten we wachten bij de gate of we wel mee mochten. Uiteindelijk hebben we toen de vlucht naar Londen business klas mogen vliegen.

Echter bij het inchecken kreeg ik de mededeling dat mijn Esta (soort visum) niet goed was. Deze had ik vorig jaar al aangevraagd en is 2 jaar geldig. Gelukkig had ik deze uitgeprint dus na wat overleg met een collega werd het toch goedgekeurd. We keken wat winkeltjes en liepen op ons gemakje naar de gate. Het boarden ging allemaal niet zo snel en het leek wel of we al taxiënd naar Londen gingen. Volgens mij vertrokken we echt vanaf de verste baan. Uiteindelijk gingen we pas om 11 uur de lucht in. We zouden om 10.35 uur Engels tijd landen  maar dit werd 10.50 uur. In het vliegtuig werd al omgeroepen dat er 6 passagiers die naar Tampa door zouden vliegen, als eerste het vliegtuig moesten verlaten. Buiten het vliegtuig stond er al iemand van British Airways klaar om ons naar de gate te brengen van waar uit we naar Tampa zouden vliegen. Na een stuk of 10 zeer hoge roltrappen en een heel eind lopen kwamen we hier uiteindelijk nog op tijd aan.

We hadden een rustige vlucht alhoewel er altijd van die mensen zijn die constant aan het bewegen zijn. Die had ik dus voor me. Stoel naar achter, constant op en neer en omhoog, omlaag, erg irritant.
We landden op tijd en ook de immigrations ging vrij snel. We moesten via een zuil ons aanmelden en kregen een tijdelijk paspoort uitgeprint. Bij Ton stond er echter een kruis door, dus die kreeg nog wat extra controle. Inmiddels lagen de koffers al op de band en de eerste was snel gevonden. Helaas de andere 2 niet. Er stond een dame van British Airways die ons vertelde dat onze koffers nog in Londen stonden en dat ze de volgende dag met dezelfde vlucht mee zouden komen. Niet opnieuw hé. Dit hebben we namelijk in 2011 ook al meegemaakt. Toen hadden we geen een koffer. Nu dus 1 maar net degene waar het minste in zat. Als vergoeding kregen we wel een creditkaart met 100 dollar er op. Hier konden we dan de benodigde artikelen van kopen. Gelukkig ben ik altijd voorbereid en heb voor iedereen kleding, ondergoed, zwemkleding etc in de handbagage. De medewerkster bij de incheckbalie wilde eigenlijk onze handbagage ook inchecken omdat het druk was in het vliegtuig. Goed dat we dat niet hebben gedaan.

Thuis had ik al ingecheckt bij Alamo zodat we ons niet hoefden te melden aan de balie. We konden dus rechtstreeks door naar de garage. De man bij de kiosk gaf aan waar de Midsize Suv's te vinden waren en konden daar een auto van uitzoeken. Er stonden alleen wat kleinere jeeps. Aan de overkant stond echter bij de SUV's een Dodge Journey. Deze hebben we al vaker gehad en beviel altijd heel goed. Koffers daar maar ingeladen en afwachten wat ze zouden zeggen. Nou niks dus. We rijden nu dus rond in een heerlijke Dogde Journey.

Binnen een minuut of 5 waren we bij het hotel. Dit jaar dus het Hampton Inn gelegen naast het Hyatt Place waar we vorig jaar verbleven. Dicht bij het Longhorn Steakhouse waar we nog even lekker hebben gegeten op kosten van British Airways. De kamer is niet echt geweldig maar het is maar voor 1 nachtje. Gelukkig hadden ze wel de benodigde toiletbenodigdheden. Dat is dan wel weer fijn. Rond half negen lagen we allemaal op één oor. Zien wat de nacht brengt. Het was een lange, vermoeiende dag maar we zijn weer in het voor ons zo bekende Florida. Morgen naar Clearwater Beach waar we een boottocht gaan maken om dolfijnen te spotten.

P.s. van deze dag nog geen foto's gemaakt.